بيننده‌اى پرندهء بزرگتر از آنها نديده است ، بياييد و آنها را بخوريد ، پس درندگان با او به راه افتادند و ابليس آنها را تحريك مىكرد و آنها را به نعره و صيحه وامىداشت و به آنها وعده مىداد كه ديگر چيزى نمانده و به زودى به آنها مىرسيد و از شدّت عجله‌اى كه در سخن گفتن داشت آب دهانش بر زمين ريخت ، آنگاه خداوند عزّ و جلّ از آن بزاق دو سگ آفريد ، يكى نر و ديگرى مادّه و آن دو سگ در پيرامون آدم و حوّا ايستادند ، سگ مادّه در جدّه و سگ نر در هند و آنگاه درندگان نتوانستند كه به آدم و حوّا نزديك شوند و از آن روز ميان سگ و درندگان خصومت و جدال بوجود آمد . و در همان كتاب از امام باقر ( ع ) از پدران بزرگوارش نقل شده كه فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ به جبرئيل وحى كرد كه من به آدم و حوّا رحمت نمودم و خيمه‌اى از خيمه‌هاى بهشت را بر آنها فرو فرستادم ، پس خيمه را در محل خانهء كعبه بر افراز كه پايه‌هاى آن را ملائكه قبل از هبوط آدم بر پا نموده‌اند ، پس خيمه به اندازهء پايه‌هاى بيت اللَّه بر پا شد و آدم در صفا و حوّا در مروه هبوط كردند و يك ديگر را در آن خيمه ملاقات كردند و عمود اصلى خيمه از ياقوت سرخى بود كه درخشش نور آن كوههاى مكّه را نورانى مىكرد و امتداد نور آن تا موضع حرم [ 1 ] امروزى ادامه داشت و خداوند آن محدوده را به احترام آن خيمه و عمود آن كه از بهشت بودند ، حرم قرار داد و وسعت خيمه از اطراف و انتهاى پايه‌هاى آن به اندازهء مسجد الحرام بود و خداى عزّ و جلّ به جبرئيل وحى نمود كه با هفتاد هزار فرشته آن خيمه را از دستبرد شياطين محافظت كند و آنها با آدم مأنوس شده و پيرامون خيمه طواف مىكردند و از آدم مراقبت مىنمودند ، آنگاه خداوند تبارك و تعالى به جبرئيل وحى نمود كه بسوى آدم و حوّا نازل شده و آنها را از جايگاه پايه‌هاى خانه دور كند و پايه‌هاى خانه كعبه را براى طواف ملائكه و مخلوقات الهى از ذريّه آدم بر افرازد . جبرئيل به آدم گفت : اى آدم اكنون هفتاد هزار ملك از آسمان براى حراست از تو نازل شده‌اند و آنها از خداى عزّ و جلّ درخواست كرده‌اند كه در مكان خيمه و تنگهء مباركى كه به محاذات بيت المعمور واقع گشته براى آنها خانه‌اى بسازد تا آنها

--> [ 1 ] چهار فرسخ از اطراف بيت اللَّه الحرام ، حرم محسوب مىشود ( مترجم ) .